ஹரிஷும் திவ்யாவும் இரண்டு முறை உச்சம் பெற்று களைப்படைய, இருவரும் அயர்ந்து தூங்க ஆரம்பிக்க, காயத்ரி முதலிரவு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். தன் கஞ்சி தெறித்த முகத்தை கழுவிக்கொண்டு, சிறிது தண்ணீர் குடித்துவிட்டு, வெளியே பாட்டியுடன் படுத்துக்கொண்டாள். போகும்போது அறை கதவை மூடாமல் திறந்து போட்டு சென்றிருந்தாள். கதவு முழுவதுமாக திறந்திருக்க, அம்மாவும் மகனும் அம்மணமாக படுத்துக்கொண்டு தூங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
‘ச்சீ பொறுக்கி’ என்று வெக்கமாக திவ்யா அவன் தொடைகளில் வலிக்காமல் அறைந்தாள். ‘ம்ம்ம் படுடி திவ்யா’ என்று ஹரிஷ் சொல்ல, ‘சும்மா படுத்தா போதுமா இதெல்லாம் யாரு கலத்துறது’ திவ்யா ஹரிஷை சூடேற்றினாள்.
பாலும் பழமும் சாபிட்ட பின் திவ்யாவிற்கு இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச கூச்சமும் முழுதும் விட்டு போய் இருந்தது. முதலில் ஹரிஷ் குளித்து முடிக்க திவ்யா குளிக்க செல்ல சாந்தி அவளுக்கு உதவ அவளுடன் சென்றாள். அந்த நேரத்தில் செண்பகம் வீடு திரும்ப, என்ன நடந்திருக்கும் என்று பெரியதாக யோசிக்காமல் இரவு உணவுக்கு தயார் செய்ய ஆரம்பிக்க, காயத்ரி செண்பகத்துக்கு உதவியாக இருந்தாள். முடி, கன்னம், வாய் அனைத்திலும் ஹரிஷின் சுன்னி உமிழ்ந்த கஞ்சியில் திவ்யா அலங்கோலமாய் நிற்க, […]
சாந்தியும் செண்பகமும் நன்றாக ஆடிவிட்டு, ஒரு தூக்கம் போட, செண்பகம் தான் முதலில் எழுந்தாள். திவ்யாவிற்கு சாப்பாடு எடுத்து போக வேண்டும் என்று நினைவுக்கு வர, வேக வேகமாக தன் உடைகளை மாட்டிய படி சாந்தியை எழுப்ப, சோம்பல் முறித்தபடி எழுந்த சாந்தியும் நேரம் ஆகிவிட்டதை அறிந்து கடகடவென சேலை உடுத்திக்கொள்ள, இருவரும் சாப்பிட்டுவிட்டு திவ்யாவிற்கும் ஹரிஷ்க்கும் சாப்பாடு கட்டிக்கொண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு விரைந்தார்கள்.
திவ்யாவும் ஹரிஷும் இங்கே ஆஸ்பத்திரியில் ஆட்டம் போட, அங்கே, சாந்தியும் செண்பகமும் வீட்டுக்கு போய் சேர்ந்தார்கள்.
பின் ஹரிஷ் அவள் முலையின் மேல் உள்ள நெஞ்சு பகுதியில் தொடைத்துக்கொண்டே கீழே அவள் முலைகளுக்கு வர, இருவரும் உணர்ச்சியல் கொந்தளித்துக் கொண்டிருன்தனர். ஹரிஷ் அவள் முலைகளை கோழிக்குஞ்சை கையாளுவது போல ஜாக்கிரதையாக கையாண்டான்.
அந்த பணிப்பெண் ஹரிஷை வெளியில் நிற்க சொன்னதை கேட்டு ஹரிஷ் முகம் வாடியதை பார்த்த திவ்யா, இருவரும் இளம் காதலர்களை பிரிப்பது போல் உள்ளம் பதைபதைக்க, ஒரு நிமிடம் கூட அவனை பார்க்காமலோ இல்லை அவன் கண் தன் மீது படாமலோ இருக்க முடியாதது போல் திவ்யா உணர, ‘இல்லம்மா அவன் என் பையன் தான் குழந்தைய பார்க்க வந்திருக்கான். இங்கயே இருக்கட்டும்’ என்று கூறியவள், ‘நீங்க வச்சிட்டு போங்க, என் தங்கச்சியும் அம்மாவும் ஒரு ரெண்டு […]
அம்மாவின் முலையை பார்த்து ஹரிஷ் கண்ணை அகல விரித்தான். இது வரை இலை மறைக் காயாகத்தான் அம்மாவின் முலையை பார்த்திருக்கிறான்.
வந்தவள் மெதுவாக தரையில் உக்கார்ந்தபடி, ‘ம்ம்ம் உக்காந்துட்டு சாப்பிடுறியா இல்ல அம்மா மடியில படுத்துட்டு சாப்பிடுறியா, என்றது வாய்ப்பை நழுவவிட கூடாது என்று நினைத்து ‘மடியில’ என்று ஒரு வார்த்தையில் ஹரிஷ் பதில் கூற, அவள் கேட்டு முடிக்கும் முன்பே ஹரிஷ் பதில் கூறியதை கேட்டு கொஞ்சலாக சிரித்த படி ‘வா’ என்று தன் மடியை காட்டியபடி உட்காந்தாள்.
‘ம்ம் அப்புறம் எனக்கு கொஞ்சம் ஜாக்கெட் தச்சி எடுத்துட்டு வாயேண்டி, இங்க உங்க மாமாதான் தச்சி வாங்கிட்டு வருவாரு, நான் எங்க போய் தைக்க குடுக்குறது, நீ அடுத்த முறை வரும்போது தச்சி எடுத்துட்டு வரியா’ திவ்யா கேட்க.
ஹரிஷ் தான் முதலில் பேசினான், ‘அம்மா இந்த வெள்ளை சேலை கட்டாதம்மா’. திடீர் என்று அவன் இப்படி கூறியது எல்லோர் கவனத்தையும் அவன் பக்கம் திருப்பியது. அவன் குரலில் இது நாள் வரை இல்லாத தோரணை இருந்தது. எதோ ஆர்டர் போடுவது போல் இருந்தது அவன் குரல்.
‘அடி சக்க என்னக்கா மாமா அலுத்து போய்ட்டாரா, பையனுக்கு ரூட்டு விடுற, விடு விடு, மாமா மாறி அப்போ அப்போ பண்ணமாட்டான் டெய்லி போட்டு பெண்டு கலட்டுவான்.’ சாந்தியும் விடுவதாக இல்லை. ‘சசி போடி உன்கிட்ட பேசி ஜெய்க்க முடியுமா. போனை வை எனக்கு வேலை நெறைய இருக்கு. இன்னொரு நாளு பேசுறேன்’
பாட்டி பேசியது அவனுக்கு நன்றாகவே கேட்டது. ‘ஆமா கோதண்டம் அவ உண்டாயிருக்கா, நல்லா பாத்துட்டோம்’ என்றாள்.
இரு நண்பிகளும் பேசினார்கள். மதிய உணவை மறந்து பேசினார்கள். ஒரு ஆண் பெண் சுகம் விரும்பினால் எத்தனை வழிகளைத் தேடுகிறார்கள் என்றார்கள். ஒரு பெண் மட்டும் ஏன் தகித்துக் கொண்டு தவிக்க வேண்டும் என்றார்கள். பேசிப் பயனில்லை என்று காரியத்தில் இறங்க தீர்மானித்தார்கள். மதியம் 3 மணிக்கு வெளியில் சென்று தேநீர் அருந்தி விட்டு திரும்பி வந்தான் ராம்ராஜ். “ஏம்ப்பா பெயிண்டர் தம்பி, இங்க வா” என்றழைத்தாள் பவானி. அவன் வந்தான்.
“என்னக்கா, வீடு வேல எப்ப முடியும்?” “இத கேக்கதுக்கா திரும்பி வந்த?” “நான் போகவேயில்லையே. பின்பக பின்பக்கம் கால் கழுவப் போனேன். அங்க அந்த பெயிண்டர் இருந்தான்” “ஹ்ம்” என்று அசுவாரசியமாய் பார்த்தாள் பவானி.
வல்லூர் என்ற ஊரில் பவானி, கீதா என்று இரு பெண்கள் நண்பர்களாக இருந்தனர். பவானிக்கு வயது 42. கீதாவுக்கு வயது 38. இவர்களுடைய கணவர்கள் சுந்தரமும், சுரேஷூம் நண்பர்களாகவும் தொழிலில் பங்குதாரர்களாகவும் இருந்தார்கள். ஒரு முறை பவானி வீட்டிற்கு கீதா வந்தாள். அப்போது பவானி ஒரு ஏணியின் கீழ் நின்று எதையோ மேல் நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். கீதாவைக் கவனித்ததும் அவள் வந்து வாசல் கதவைத் திறந்து விட்டாள். அப்போது அவள் முகம் சற்று சிவந்தும் வியர்த்தும் […]